۱۶ ژوئن ۲۰۲۶ - یک کارآزمایی بالینی بزرگ در استرالیا نشان داده است که زمانبندی صرف غذا میتواند به اندازه توصیههای سنتی متخصصان تغذیه در کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مؤثر باشد. محققان دانشگاه کاتولیک استرالیا و دانشگاه آدلاید بررسی کردند که آیا محدود کردن دریافت غذا به یک پنجره زمانی ۹ ساعته در روز (روزه داری متناوب) میتواند با مشاوره تغذیهای شخصیسازی شده که از طریق تلهمدیسین ارائه میشود، برابری کند یا خیر.
این مطالعه که در مجلهDiabetologia منتشر شد، بر روی ۲۴۷ بزرگسال در معرض خطر دیابت نوع ۲ انجام گردید. نتایج نشان داد که افرادی که وعدههای غذایی خود را به یک پنجره ۹ ساعته محدود کردند، در چهار ماه اول بهبودی مشابهی در معیارهای خطر متابولیک نسبت به افرادی که مشاوره بالینی از متخصصان تغذیه دریافت میکردند، به دست آوردند.
دکتر Evelyn Parr، نویسنده اصلی مطالعه و متخصص تغذیه و ورزش، اظهار داشت که این مطالعه طولانیمدت نشان داده است که روزه داری متناوب یک گام عملی و مؤثر اولیه است، زیرا هر دو گروه کاهش وزن و بهبود فشار خون را تجربه کردند.
پس از چهار ماه، شاخص کلیدی قند خون طولانیمدت، یعنی HbA1c، در هر دو گروه یکسان بود.
روزه داری متناوب به منابع کمی نیاز دارد، نیازی به شمارش کالری ندارد و حمایت تخصصی کمی میطلبد، که آن را به گزینهای سادهتر برای تغییر سبک زندگی تبدیل میکند.
دکتر Parr، معتقد است این روش میتواند جایگزین امیدوارکنندهای در مناطقی باشد که دسترسی به متخصصان تغذیه محدود است و بهخصوص در مراقبتهای اولیه یا محیطهای تلهمدیسین، گام اول مناسبی برای افراد در معرض خطر محسوب میشود. در حالی که این رویکرد نتایج مشابهی با مشاوره فردی متخصص تغذیه داشت، مزایای اضافی آن سادگی، دستیابی و پایبندی آسانتر بود که افراد را به ایجاد تغییرات مثبت دیگر تشویق میکرد.
دکتر Parr، همچنین اشاره کرد که روزه داری متناوب بر زمانبندی خوردن تأکید دارد و نه نوع غذاها. این روش با ایجاد یک وقفه طولانی در شب، ریتمهای سیرکادین بدن را نیز تقویت میکند. با این حال، او خاطرنشان کرد که گروه دریافتکننده حمایت تغذیهای، بهبود قابل توجهی در چربیهای خون (لیپیدها) داشتند که در گروه روزه داری متناوب دیده نشد؛ این موضوع اهمیت تغییرات غذایی در بهبود سلامت متابولیک را برجسته میکند.
در حالی که پشتیبانی تغذیهای استاندارد طلایی محسوب میشود، اغلب بهصورت یک جلسه مشاوره ارائه میشود که اثربخشی آن محدود است. با توجه به افزایش جهانی دیابت و دسترسی محدود به مراقبتهای بهداشتی، این یافتهها میتوانند استراتژیهای پیشگیری اولیه را بازتعریف کنند و گزینههای بیشتری برای مدیریت بهتر قند خون در دسترس افراد در معرض خطر قرار دهند.
اگرچه تغییرات غذایی میتواند چالشبرانگیز باشد، این پژوهش نشان میدهد که حتی تغییرات کوچک نیز میتوانند تأثیر معناداری داشته باشند. تحقیقات قبلی نیز فواید روزه داری متناوب را در کاهش مقاومت به انسولین، التهاب، عوامل خطر بیماری قلبی عروقی، بهبود عملکرد مغز و ترمیم DNA تأیید کردهاند.
پروفسور لئونی هیلبرون، یکی دیگر از نویسندگان، افزود که ترکیب زمانبندی غذا خوردن با انتخابهای غذایی بهتر برای سلامت متابولیک جامعتر ضروری است، و اگرچه بهبودها در وزن و سلامتی در هر دو گروه متوسط بود، طراحی مطالعه با مداخله کمفشار و تنها پنج ویزیت حمایتی در طول ۱۲ماه، منعکسکننده برنامههای مدیریت بیماری مزمن فعلی در استرالیا است و شکاف بین مراقبتهای روتین و نیازهای افراد در مرحله پیشدیابت را برجسته میکند.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2026-06-simple-window-rival-dietitian-advice.html